Je vis, je meurs; je me brûle et me noie ;
J'ai chaud extrême en endurant froidure
La vie m'est et trop molle et trop dure.
J'ai grands ennuis entremêlés de joie.
Tout à un coup je ris et je larmoie,
Et en plaisir maint grief tourment j'endure ;
Mon bien s'en va, et à jamais il dure ;
Tout en un coup je sèche et je verdoie.
Ainsi Amour inconstamment me mène ;
Et, quand je pense avoir plus de douleur,
Sans y penser je me trouve hors de peine.
Puis, quand je crois ma joie être certaine,
Et être au haut de mon désiré heur,
Il me remet en mon premier malheur.
Barkatu egindako itzulpenagatik, baina frantsesa ulertzen ez duzuenok ideia orokor bat egiteko balioko duela espero dut.
Yo vivo, yo muero; yo me quemo y me ahogo
Tengo calor extremo soportando el frío
La vida me es demasiado grata y demasiado dura
Tengo grandes preocupaciones, entremezcladas con alegrías.
Tan pronto río como lloro
Y con mucho placer soporto el tormento más grave
Mi bien se va, y no dura jamás
Tan pronto me seco como reverdezco.
Así Amor inconstantemente me lleva
Y, cuando creo tener el mayor dolor
Sin pensarlo me encuentro fuera de pena.
Después cuando creo que mi dicha es real
y que estoy en lo alto de mi deseada felicidad
Me devuelve a mi primer mal.

1 comentario:
Olala!!
jeje!!Poesia gustoko dot bai! jeje! Baia Monsieur Arthur Rimbaud hiltzeko gai naz!!joder..Simblista txoroa... aix...
Zaidu zaitugu bai! Nola ez!!Badekogubaja bat taldean...beste bat...EZ ESKERRIK ASKO! jeje!! Azkenean bakarrik lotuko naz klasean!
emm...Eguenean nora goaz??
Mosu askooooooo!!!!
Publicar un comentario